Międzynarodowa Agencja Energetyczna przyjęła następująca szeroką definicję OZE: odnawialna energia jest tą ilością energii jaką pozyskuje się w naturalnych procesach przyrodniczych stale odnawialnych. Występując w różnej postaci, jest generowana bezpośrednio lub pośrednio przez energię słoneczną lub z ciepła pochodzącego z jądra Ziemi. Zakres tej definicji obejmuje energię generowaną przez promieniowanie słoneczne, wiatr, z biomasy, geotermalną cieków wodnych i zasobów oceanicznych oraz biopaliwo i wodór pozyskany z wykorzystaniem wspomnianych odnawialnych źródeł energii. Czyli OZE to takie, których używanie nie wiąże się z ich deficytem – zasób odnawia się w krótkim czasie. Ogół zasobów wykorzystuje się do produkcji energii elektrycznej i cieplnej. Mamy kilka rodzajów takich właśnie energii, między innymi są to promienie słoneczne, wiatr, woda, biomasa, oraz energia geotermalna (zwana inaczej energią geotermiczną lub geotermią). Według Słownika Ochrony Środowiska OZE to ogół zasobów wykorzystywanych do produkcji energii elektrycznej i cieplnej, których długotrwałe wykorzystywanie nie powoduje znacznego deficytu lub, których odnawianie następuje w krótkim czasie. Źródła te obejmują energię wiatru, energię promieniowania słonecznego, energię geotermalną, energię wodną, energię fal, prądów i pływów morskich, energię otrzymywaną z biomasy, biogazu oraz
z biopłynów. Rozróżniamy następujące rodzaje OZE: Energia słoneczna – od niemal samego początku słońce zaopatruje nas w energie, bez której nie istniałoby życie. Słońce, jest olbrzymią kulą rozgrzanego gazu. A dzięki teraźniejszej technologii, z dziedziny fotowoltaiki, można zamienić promieniowanie słońca w energie cieplną, bądź elektryczną. Za pomocą paneli solarnych, które składają się z półprzewodnikowych złączy posiadających elektrony. Wzbudzone przez promieniowanie słoneczne elektrony przemieszczając się produkują elektryczność. Baterie słoneczne znalazły zastosowanie w urządzeniach satelitach, przenośnych telewizorach, radiach, a nawet w prostych urządzeniach, jakimi są kalkulatory biurowe czy też zabawki dla dzieci. Energia wiatrowa – energia ta pochodzi z przemieszczających się mas powietrza. Jest jedną z najstarszych energii odnawialnych wykorzystywanych przez człowieka. Początkowo używano jej do wiatraków mielących zboże. Siła wiatru jednak nie jest wykorzystywana tylko do tego, wykorzystuje się ją również do produkcji energii elektrycznej. Do generowania prądu służą turbiny wiatrowe. Każda z nich jest podłączona do sieci energetycznej lub akumulatora, to właśnie tam przekazywana jest wyprodukowana energia. Energia wodna – powstaje ona przy wykorzystywaniu nurtów rzecznych, zaporach wód, prądów i fal morskich, czy nawet przy pompowaniu zbiorników wodnych. Energetyką wodną nazywamy pozyskiwanie wód i przekształcanie jej na energie mechaniczną przy użyciu turbin wodnych, a następnie na energię elektryczną na pomocą generatorów elektrycznych. Energia biomasy – biomasy są to wszelkiego rodzaju substancje pochodzenia roślinnego oraz zwierzęcego takie jak np. drewno, słoma, gaz drzewny, alkohol etylowy i metylowy. Biomasa jest nieszkodliwa dla środowiska i ulega rozkładowi. Jest głównie wykorzystywania jako paliwo do spalania, w celu wytwarzania ciepła, podgrzewania wody użytkowej oraz wytwarzanie energii elektrycznej poprzez specjalnie zbudowane kotły. Energia geotermalna jest to zgromadzona energia cieplna pochodząca z wnętrza Ziemi. Uzyskiwane ciepło z wnętrza Ziemi wykorzystuje się zasadniczo na dwa sposoby. Energia o wyższym potencjale temperaturowym jest wykorzystywana do produkcji energii elektrycznej poprzez budowę elektrowni geotermalnych. Drugim powszechnym zastosowaniem ciepła Ziemi jest ciepłownictwo (ogrzewanie mieszkań, szklarni). Udział odnawialnych źródeł energii w Polsce jest ciągle zbyt niski. Głównym źródłem energii, z jakiego korzystamy jest węgiel, a zmiany które zachodziły w tym obszarze do tej pory nie były znaczące. Według URE, energetyka odnawialna stanowiła w Polsce w 2016 r. tylko 7%. W 2020 r. było to 9%, czyli ponad 9 GW. Według obecnie obowiązującej wersji ustawy o odnawialnych źródłach energii,  mikroinstalacja to instalacja o łącznej zainstalowanej mocy nie większej niż 50 kW, która jest przyłączona do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV lub o mocy osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW.  Wcześniej moc nie mogła być większa niż 40 kW, a moc cieplna w skojarzeniu – 120 kW. Zmiana ta jest korzystna chociażby z faktu, że budowa mikroinstalacji fotowoltaicznej na dachu czy na gruncie nie wymaga żadnego pozwolenia na budowę. Dodatkowymi atutami jest również to, że mikroinstalacje nie wymagają koncesji na produkcje energii elektrycznej, nie ma opłaty przyłączeniowej do sieci oraz kosztów montażu licznika dwukierunkowego. Dodatkowo od 2019 r. koszty budowy mikroinstalacji mogą zostać odliczone od podstawy opodatkowania, dzięki temu fotowoltaika jest jeszcze bardziej opłacalną inwestycją, a ujednolicony podatek na fotowoltaikę – 8%. Odpowiednia ilość ogniw fotowoltaicznych (zazwyczaj około 40) składa się na jeden panel PV. Aby za pomocą energii pozyskiwanej z promieniowania słonecznego ogrzać dom, potrzebne jest od 15 do 30 paneli. Elementy te umieszczane są na ruchomej konstrukcji, która podąża za słońcem tak, aby wychwytywać maksymalną ilość promieniowania. Duża ilość połączonych ze sobą paneli PV tworzy tzw. farmę fotowoltaiczną. W zakresie ogniw fotowoltaicznych stosowane są następujące rozwiązania konstrukcyjne: tradycyjne ogniwa PV (pierwszej generacji) – tworzone z krzemu, o charakterystycznym wyglądzie płaskiej płyty. Najpopularniejsze ze względu na wysoką efektywność; ogniwa PV drugiej generacji – tzw. thin-film. Do ich właściwości należy bardzo mała grubość oraz giętkość (ogniwa te mogą być wykorzystywane jako dachówki, pokrycie fasady, a nawet okien); ogniwa PV trzeciej generacji – z tworzyw innych niż krzem, często – bardzo efektywnych tworzyw PV. Bywają wyposażone w dodatkowe lustra i soczewki, które skupiają promienie słoneczne, jeszcze bardziej podnoszą efektywność paneli. Ogniwa fotowoltaiczne, inaczej nazywane ogniwami słonecznymi, są urządzeniami, które przetwarzają promieniowanie słoneczne na energię elektryczną. Podstawą ich budowy są półprzewodnikowe złącza typu n-p. W złączach tych znajduje się obszar przejściowy, w którym istnieje wbudowane pole elektryczne. Obszar przejściowy jest także tzw. obszarem zubożonym, czyli innymi słowy – warstwą zaporową bądź obszarem ładunku przestrzennego. Charakterystyczne dla niego jest występowanie zjonizowanych ładunków atomów, które znajdują się w węzłach sieci krystalograficznej. Prosument – jest to konsument będący jednocześnie zaangażowany w proces tworzenia i promowania produktu marki. Słowo to pochodzi od połączenia wyrazów „producent” i” konsument”. Używane często w odniesieniu do fotowoltaiki lecz nie tylko. Szczegółową definicję „prosumenta” określa specjalna ustawa o OZE: Prosument to osoba, która wytwarza energię elektryczną z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby za pomocą mikroinstalacji, jednocześnie może ją magazynować i przekazywać nadwyżkę do sieci energetycznej. Trzeba jednak wyraźnie zaznaczyć, że w takim przypadku jednak przekazywanie energii nie może być przeważającą częścią działalności gospodarczej. Może się jednak zdarzyć, że prosument w ogóle nie będzie przedsiębiorcą.

 

Prosument, czyli kto? Nowa definicja w nowelizacji ustawy o OZE

Zasada działania ogniw


https://www.cire.pl/pliki/2/oze_def_stand.pdf
http://www.wodr.poznan.pl/component/k2/item/480-rodzaje-odnawialnych-%C5%BAr%C3%B3de%C5%82-i-ich-wykorzystanie

https://inzynieria.com/energetyka/odnawialne_zrodla_energii/wiadomosci/54291,fotowoltaika-wszystko-co-warto-o-niej-wiedziec,fotowoltaika-czym-jest-i-gdzie-znajduje-zastosowanie

https://www.odnawialne-firmy.pl/wiadomosci/pokaz/122,jak-dziala-elektrownia-geotermalna

https://swiatoze.pl/jak-dziala-elektrownia-geotermalna/

https://www.innogy.pl/pl/portal-o-energii-dla-domu/2020/odnawialne-zrodla-energii